Sokrates Cafe
Sokrates Cafe Gdańsk 1 czerwca 2010
Dodaj komentarz
Uczestnicy: Groszek, Henryk, Robert, Mariusz, Tadeusz, Marta i Tomasz. Z postawionych pytań:
1. Co charakteryzuje współczesne czasy?
2. W jakim stopniu dekalog może być jeszcze uniwersalnym zbiorem norm moralnych?
3. Gdzie jest granica człowieczeństwa?
4. Co to jest dobre życie?
5. Po co dzisiaj podróżować?
6. Co to jest państwo?
do dyskusji wybrano pytanie Tomasza: Co charakteryzuje współczesne czasy?
W wielu pytaniach stawianych podczas spotkań w Gdańsku pojawia się dodatkowe określenie: we współczesnych czasach, współcześnie, dzisiaj. Nawet dzisiejsze pytanie o dekalog ma podobne dookreślenie: „jeszcze”. Tymczasem nie wydaje się, by czasy współczesne były jakieś wyjątkowe pod względem nauki, sztuki czy kultury. Osiągnięcia Einsteina nie wyglądają na wspanialsze od tych dokonanych przez starożytnych filozofów przyrody, którzy dwa i pół tysiąca lat temu potrafili twierdzić, że słońce jest rozżarzonym kamieniem. Dzieła Homera nie są gorsze od współczesnych arcydzieł literatury. Co więc takiego charakteryzuje współczesne czasy, że wyróżniamy je w pytaniach na spotkaniach Sokrates Cafe?
Temat był dyskutowany przy założeniu relatywizacji do znanego nam świata kultury europejskiej, kultury Zachodu.
Cywilizacje wcześniejsze były lokalne, dzisiaj mamy świat globalny dzięki olbrzymiemu rozwojowi technologii informacyjnych. Docierają do nas wszystkie informacje ze świata – o katastrofach, wojnach, zagrożeniach technologiami. Docierająca do nas ilość informacji jest wyjątkowa w historii. Ilość lub szybkość, z jaką informacje do nas docierają. Ale czy jesteśmy w stanie zamienić docierające do nas informacje w wiedzę o świecie? Jest raczej tak, że mamy nadmiar informacji, której nie potrafimy przyswoić, zamienić w wiedzę o świecie, stąd charakteryzuje współczesność dezorientacja, zagubienie, brak pewności.
Dostępność do informacji ułatwia rozwój osobisty, własny wybór drogi życiowej – to też nowe we współczesności. Mamy też dużo bardziej rozwiniętą niż kiedyś naukę. Ale wśród zwykłych ludzi kiedyś było dużo większe zrozumienie świata, mimo słabego poziomu nauki. I mimo że nastąpiła demokratyzacja w dostępie do nauki, dla większości ludzi nauka rodzi więcej pytań, niż udziela odpowiedzi.
Cechą współczesności jest też dostęp do informacji o wszystkich innych kulturach, to się przyczynia do zindywidualizowania poglądów na świat, które zastąpiło niegdysiejszą „stadność”, widzenie świata silnie osadzone w rodzimej kulturze, zgodne z powszechnymi poglądami własnego społeczeństwa.
Współczesność rozdzieliła ocenę człowieka od oceny jego czynów. Nie sposób dzisiaj znaleźć obiektywną podstawę do odpowiedzi na pytanie: Jakie życie jest dobre? To skutek absolutnej władzy egalitaryzmu; dobry jest każdy sposób na życie.
Dodaj komentarz